Aan de voet van de vulkaan
Onder aan Volcán de Agua, net buiten de stad Antigua, droogt de familie Zelaya elke dag koffie. Toen ik aankwam bij hun verwerkingsfaciliteit, werd ik naar het balkon gebracht, koffie in de hand, uitzicht op de droogpatio’s en de vulkaan daarachter. Een betere introductie had ik me niet kunnen wensen.
De rondleiding die volgde nam me stap voor stap door het natte en droge verwerkingsproces. De details bewaar ik voor een aparte post, maar één ding wil ik hier alvast uitlichten: de kwaliteitscontrole is indrukwekkend.
Op elk punt in het proces worden bonen apart gehouden die niet aan de maat zijn. Te licht, te klein, te onregelmatig: ze worden verder verwerkt maar nooit gemengd met de hoofdoogst. Niets glipt er zomaar doorheen. Die precisie, consequent toegepast op elk moment in de keten, proef je uiteindelijk in het kopje.
Na de rondleiding volgde een blind cupping met het team. Vierentwintig kopjes, geen labels. Mijn favoriet? La Candelaria, zoals het hoort. Maar er zat ook een single finca koffie bij die ik nog niet kende en die me verraste. Eentje om in de gaten te houden.
Tussen de selectie zaten ook een paar blends, en het verschil was direct voelbaar. Het bevestigde opnieuw wat we al wisten: single finca koffie van een goed geleide boerderij levert een complexiteit die blends zelden evenaren.
Goed nieuws trouwens: het team op La Candelaria heeft recent een aantal processen aangescherpt, met een hogere cuppingscore als resultaat. De nieuwe oogst die eraan komt is er eentje om naar uit te kijken!
Na de lunch reden we naar de finca zelf. Volcán de Fuego, die vlak naast het land oprijst, trok zich die middag achter wolken terug. Ik kon hem niet zien, maar zijn aanwezigheid was er wel. Je voelt hoe het landschap hier alles bepaalt.
De oogst liep op zijn einde. De bomen waren grotendeels kaal, de plukkers bezig met de laatste ronde. Geen enkele kers mag blijven hangen, gevallen fruit trekt plagen aan.
Tijdens de rijdende rondleiding zag ik ook de agrarische technieken die Luis Pedro heeft ingevoerd, gebaseerd op zijn studie agronomie. Daar gaan we later uitgebreider op in, want het verdient een eigen verhaal.
Luis Pedro zelf was die dag in de VS. Maar zijn afwezigheid viel nauwelijks op, want zijn aanwezigheid was overal. De mensen die er werken praten over hem met een trots en warmte die je niet kunt faken. Iemand die zijn mensen zo achter zich heeft staan, doet duidelijk meer dan goede koffie telen.
Aan het einde van de dag keerde ik terug naar het balkon waar ik begonnen was. De droogpatio’s lagen in het late middaglicht, de arbeiders rustig aan het opruimen. Elke ochtend worden de bonen uitgespreid onder de open lucht, elke avond zorgvuldig weer binnengehaald. Een ritueel dat zich hier elke dag herhaalt.
Volcán de Agua keek toe, zoals hij altijd doet. Al vier generaties lang.
